The making of Denktekenen; een filosofiespel met 45 tekenopdrachten

De cover van Denktekenen; een filosofiespel met 45 tekenopdrachtenHet filosofiespel Denktekenen bevat 45 tekenopdrachten die kinderen aan het denken zetten. Deze zijn voorzien van denkvragen en kindercitaten. Kinderen kunnen hiermee alleen aan de slag, maar het is ook leuk om samen te doen. Door met elkaar ideeën uit te wisselen krijg je een filosofisch gesprek. Het spel, met tekeningen van Pieter van Dijken, verschijnt officieel op 1 september en kost € 24,50.

MAAR het is nu al te koop via de Webshop Kinderfilosofie. Tot 1 september vieren we dat dit nieuwe filosofiespel is verschenen met een korting van € 4,50. Lees meer. Via deze link vind je ook voorbeelden van de kaarten.

Hieronder lees je hoe het spel ontstaan is.

Hoe maak je zo’n spel? Van idee naar product

De afgelopen jaren hebben veel mensen die ook een spel willen uitgeven mij benaderd met de vraag hoe je het ontwikkelen van een spel aanpakt. Daarom neem ik je voor één keer mee in het maakproces van een idee naar een product, inclusief de tegenslag, meevallers, verrassingen, juridische problemen, chaos, stress en euforie.

Deel 1: Tekenopdrachten testen
Deel 2: De geboorte van Karatasi
Deel 3: Nog meer testen; in de bezemkast 😉
Deel 4: Juridische problemen
Deel 5: Daar was Pieter en niet veel later Corona
Deel 6: De gevolgen van Corona

Deel 1: Tekenopdrachten testen

Een spel begint logischerwijs bij een idee. En dat idee was er in dit geval al heel lang. Ik werk al jarenlang met tekenopdrachten. Net als Berrie Heesen. Berrie Heesen is de grondlegger van filosoferen met kinderen in Nederland. In zijn boek Kinderen Filosoferen geeft hij een paar ideeën hoe je tekeningen kunt gebruiken als onderdeel van een filosofisch onderzoek.

Toen ik in 2011 de opleiding filosoferen met kinderen van het ISVW volgde, maakte ik tijdens mijn stage enthousiast gebruik van deze tekenopdrachten. Sindsdien bedenk ik regelmatig zelf tekenopdrachten die bij kunnen dragen aan het filosofisch onderzoek van allerlei thema’s. Het leek me leuk deze opdrachten samen te brengen in een spel zodat anderen er ook mee aan de slag kunnen. Het spel denktekenen. Dit zou moeten bestaan uit 45 tekenopdrachten die aan het denken zetten plus een handleiding. Het idee was dus op zich helder.

Producten testen in de praktijk

Voor mij is het heel belangrijk dat alle materialen die ik uitgeef zijn getest in de praktijk. Dat moest dus ook gebeuren met de tekenopdrachten. Want ik kan wel leuk een tekenopdracht bedenken maar als in de praktijk blijkt dat dan 30 kinderen vervolgens 30 vergelijkbare tekeningen maken dan werkt de opdracht dus niet. Dat kan aan de tekenopdracht liggen, maar ook aan het onderwerp. Want het onderwerp moet natuurlijk ook interessant genoeg zijn voor verschillende invalshoeken én voor een gesprek na het tekenen.

Alle tekenopdrachten prikkelend genoeg?

Het is dus belangrijk dat een onderwerp veel verschillende invalshoeken heeft. Bovendien moeten die ook prikkelend zijn, want sommige onderwerpen nodigen vooral uit om sociaal wenselijke antwoorden te geven. En hoezeer dat dan ook de antwoorden zijn die volwassenen graag horen, ik ben juist op zoek naar het autonome, eigenzinnige en creatieve denken van kinderen. Dus als een tekenopdracht geweldige tekencreaties oplevert maar het gesprek daarna niet interessant is, valt de tekenopdracht alsnog af. Dat betekent dat ik voor het eindresultaat van 45 tekenopdrachten veel meer opdrachten heb moeten testen.


Met hoeveel ideeën zou ik gestart zijn, denk je?

Laden ... Laden ...

Wie denk je dat ik meenam bij het testen van de tekenopdrachten op scholen?

Bekijk resultaten

Laden ... Laden ...

 

Deel 2: De geboorte van Karatasi Hapa

In augustus 2018 startte ik de testfase met 66 tekenopdrachten die ik met kinderen uit ging testen. Dat deed ik in een container! Dat klinkt misschien wat dubieus maar de organisatie van het culturele festival Noorderzon in Groningen had mij een zogenaamde experimenteerplek aangeboden. Hierin mochten culturele ondernemers een nieuwe activiteit uittesten.

Hartstikke leuk en handig, maar ook problematisch want op zo’n cultureel festival verwachten kinderen (en vooral hun ouders) natuurlijk een spannender activiteit dan tekenen en praten met een rare mevrouw die niets snapt en de gekste vragen stelt. Bovendien wilde ik de tekeningen ook zelf hebben, want daar kon ik het spel mooi mee illustreren. Maar de meeste kinderen willen hun tekening waarschijnlijk gewoon mee naar huis nemen. Daar had ik op zich snel een oplossing voor: een handige mobiele scanner, maar dat maakte de activiteit in die container er niet minder dubieus op.

Het geïmplodeerde hoofd van Karatasi.

Ik moest iets bedenken waardoor het heel normaal leek dat ik kinderen ging vragen om verveling te tekenen en vervolgens die tekening te scannen en er ook nog eens allemaal rare vragen over te stellen. Het leek mij het beste om iemand anders deze rol te laten vervullen, zodat niet ík maar die ander als gek versleten werd.

Daarom bedacht ik een personage die de tekeningen nodig had. Een personage waar ik een pop van kon maken en bij wie ik een scanner in zijn buik kon stoppen. Ik kwam al snel op een Alien want een Alien snapt natuurlijk niets van onze wereld en dus is het voor hem legitiem om de gekste vragen te stellen. Dat hij daarbij tekeningen nodig had, is ook goed te verklaren: hij spreekt onze taal nog niet goed genoeg. De Alien heeft bovendien een goede reden om de tekeningen te scannen, want hij wil ze natuurlijk ook thuis op zijn eigen planeet laten zien. Kortom: er moest een Alien komen.

Daarom kocht ik twee megagrote ballonnen en een pak behangplaksel. De Alien werd een knutselproject wat de hele zomervakantie in beslag nam, want hij moest groot, sterk en vreemd worden. Dat betekende heel veel lagen papier maché en vreemde vormen die aan elkaar gelijmd moesten worden om toeters, poten en een snuit te creëren.  Tot slot moest er nog een dikke laag verf op.

Wat het vooral tijdrovend maakte is de droogtijd die er steeds nodig was. En natuurlijk ging niet alles in één keer goed. Zo implodeerde het hoofd tijdens het drogen in de zon en moest ik opnieuw beginnen. Maar de volhouder wint en gaandeweg herrees uit een stapel kranten en diverse voorwerpen een Alien. We noemden hem Karatasi Hapa.

Met Karatasi in de container wachten op kinderen.

Maar niet alleen de Alien groeide, ook de plannen groeiden. Want zou het niet cool zijn als Karatasi ook kon praten?! Gelukkig heb ik een handige (en lieve!) vriend die hier wel wat op wist. Hij schreef een programmaatje wat bestuurd kon worden door Powerpoint en gekoppeld kon worden aan een JBL box die we in de snuit van Karatasi verstopte en zo kon ik Karatasi de gekste vragen laten stellen. Ja, zo durfde ik wel in een container op het Noorderzon te gaan zitten om kinderen naar binnen te lokken voor een test.

Karatasi maakt het tenslotte heel legitiem om aan een kind te vragen of het kan tekenen hoe chaos eruit ziet, of nergens of nooit of de waarheid.

Karatasi en ik werden zelfs geïnterviewd voor de lokale radio!

Karatasi kan daar ook ongestoord de meest gekke vragen over stellen. En omdat het logisch is dat een Alien gekke vragen stelt, zijn kinderen heel welwillend om antwoorden te geven. Ook als er een vreemde mevrouw bij zit. Dus zo kon ik in twee dagen tijd heel veel thema’s uit proberen. Theoretisch. Als het wat beter weer was geweest…

Want hoewel ik er helemaal klaar voor was, waren de bezoekers dat niet. Net op de twee dagen dat ik in die container zat, was het weer wat minder en de bezoekersaantallen laag. Ik had dus lang niet zo veel kinderen kunnen laten denktekenen als ik wilde.

Hoe loste ik het gebrek aan kinderen op?

Bekijk resultaten

Laden ... Laden ...

Deel 3: Nog meer tekenopdrachten testen; in de bezemkast 😉

Ik wilde toch echt alle thema’s testen dus besloot ik op zoek te gaan naar testscholen. Om voor testlessen geld te vragen, vind ik eerlijk gezegd wat vreemd. Daarom plaatste ik een oproep op Facebook of er scholen waren die gratis mee wilden werken. Het aanbod was overweldigend. Het blijkt maar weer dat mensen voor gratis al snel enthousiast in de rij staan.

Ambitieuze tijdschema’s

Ik had in recordtijd meer aanmeldingen dan nodig en het was nog een hele klus om deze stroom berichten te managen. Ook viel het niet mee om afspraken en planningen te maken met de verschillende scholen. De scholen stelden weliswaar enthousiast tijdschema’s op, maar die bleken best wel ambitieus. Ik zou steeds in korte tijd heel veel verschillende groepen van verschillende leeftijden voor mijn neus krijgen. Soms wel tien op een dag. Maar ik dacht optimistisch: even door bikkelen en dan heb ik in ieder geval mijn doel bereikt.

Tekenopdrachten testen naast de bezem en de voorraad toiletrollen

Tekenopdrachten uitproberen op een van de testscholen

Tekenopdrachten uitproberen op een van de testscholen in een mooie bso-ruimte.

September 2018 ging ik dus met een bomvolle agenda aan de slag. De setting waarin ik met de kinderen mocht werken, bleek niet altijd ideaal. Denk aan de gang, opslagruimtes en docentenkamers met in- en uitlopende en zelfs vergaderende leerkrachten. Daardoor waren de kinderen tijdens de testlessen vaak best wel druk. Het was dus hard werken om mij inhoudelijk te concentreren op de gesprekken.

Al met al zaten er genoeg succesvolle momenten tussen. Maar ook minder succesvolle. Filosoferen met kleuters op een drukke gang bijvoorbeeld, dat ging gewoon echt niet. Op sommige scholen zat ik gelukkig ook in heel mooie ruimtes. En sowieso was ik heel blij dat ik op al die scholen terecht kon! Ik heb van elk gesprek wel weer wat geleerd.

Gonzend hoofd

Maar ik moet bekennen dat ik als ik met acht verschillende voor mij onbekende groepen achter elkaar op één dag gefilosofeerd heb, ik wel moe ben. Zeker aangezien ik tussendoor geen tijd had om te evalueren waar ik eigenlijk mee bezig was en dat pauzes er ook bij in schoten. Aan het eind van de dag gonsden en raasden de stemmen en gedachtes van al die kinderen door mijn hoofd.

Karatasi op de achterbank.

Karatasi op de achterbank.

En vergeet niet dat ik de lessen net als op het Noorderzon festival samen met Alien Karatasi deed. Het bleek een hele toestand om met een Alien van 1 meter 20 je door drukke schoolgangen te bewegen van de ene naar de andere plek. Al was het wel gezellig om met Karatasi op de achterbank van de ene naar de andere school te rijden.

Ook moest ik tijdens het filosoferen mijn praktische hoofd erbij zien te houden, want het doel was tenslotte data verzamelen. Ten eerste wilde ik weten of de tekenopdrachten werkten. Maar ik wilde ook kindercitaten en tekeningen verzamelen om het spel te illustreren. Gelukkig bestaat hiervoor heel handige techniek. De tekeningen kon ik dus verzamelen met die handige mobiele scanner die verstopt zat in de buik van Alien Karatasi. De citaten kon ik onthouden dankzij mijn voice recorder.

En zo filosofeerde ik dus – met bij wijze van spreken het zweet op mijn voorhoofd – met tientallen groepen in de maanden september en oktober 2018 op allerlei scholen. Ik eindigde met een enorme berg aan materiaal maar geen tijd om dit uit te werken.

Bovendien zat mij een grote juridische vraag dwars. En ik was vooral bang dat het antwoord op die vraag zou betekenen dat ik het spel helemaal niet kon maken.

Wat was mijn juridische vraag?

Bekijk resultaten

Laden ... Laden ...

Deel 4: Juridische problemen

Ik schoof het uitwerken van alle testgesprekken tot concreet materiaal een hele tijd voor me uit. Dat kwam omdat er een vraag aan mij knaagde. Een vraag waarvan ik het antwoord wel ongeveer wist maar niet wilde weten.

Kindertekening van een alien naar aanleiding van de tekenopdracht: teken een alien.Het zit zo. Ik vind kindertekeningen prachtig. De onbevangenheid en onbezorgdheid spat er vaak vanaf. Ik wilde daarom bij elke tekenopdracht een voorbeeld van een kindertekening plaatsen. Dat was ook de reden dat ik steeds alle gemaakte tekeningen scande. Bijkomend voordeel was dat ik dit keer geen illustrator hoefde in te huren om het spel te illustreren. Illustraties laten maken kost namelijk al snel een paar duizend euro, en de winstmarge op boeken en spellen is laag, dus wat lagere productiekosten zou mooi meegenomen zijn.

Auteursrecht

Maar ja, mocht ik die kindertekeningen eigenlijk wel gebruiken, oftewel zit er op kindertekeningen auteursrecht? Nu vind je door even te zoeken op Internet snel een antwoord: ja, er zit auteursrecht op kindertekeningen. Maar wat dat in de praktijk voor een uitgever betekent was lastig te bepalen.

Aangezien ik in die periode (begin 2019) toch geen tijd had om het spel verder uit te werken stak ik mijn kop nog wat in het zand en negeerde deze juridische kwestie zo lang mogelijk. Ondertussen bleef ik tekeningen en citaten verzamelen bij de gewone filosofielessen die ik gaf, als dat toevallig in het programma paste. Want ik was weliswaar met 66 tekenopdrachten begonnen, er waren inmiddels ook heel erg veel tekenopdrachten afgevallen waardoor ik niet op 50 uitkwam. En ik wilde er 50. Ik moest dus weer nieuwe tekenopdrachten verzinnen die ik ook weer wilde testen. In totaal heb ik dus de afgelopen twee jaar wel 81 ideeën uitgeprobeerd.

De knagende juridische vraag negeerde ik zoals gezegd en tussen het lesgeven en het schrijven voor opdrachtgevers door, typte ik af en toe een opgenomen gesprek uit en verzamelde zo stapje voor stapje de citaten die ik nodig had.

Dan maar een bakkie oploskoffie

Oploskoffie met Charlotte's LawEind 2019 had ik zoveel materiaal verzameld dat ik toch echt aan een volgende fase moest gaan beginnen. Dus moest ik nu toch echt zeker weten of ik die kindertekeningen kon gebruiken. Daarom ging ik op zoek naar een jurist die gespecialiseerd was in auteursrecht en bestelde bij haar een oploskoffie. Bij Charlotte’s Law krijg je dan geen koffie maar een uur de tijd om al je vragen te stellen.

Het antwoord op mijn vraag was wat ik verwachtte: er zit auteursrecht op kindertekeningen. Dat betekent dat ik toestemming zou moeten vragen om de tekeningen te publiceren in een spel. Het was natuurlijk niet meer te doen om alle kinderen terug te vinden.

3000 spellen vernietigen

Magazijn van Filosovaardig

Een stukje van het magazijn met de filosofiespellen van Filosovaardig.

Ik zou dit kunnen ondervangen met een disclaimer in het colofon waarin ik zou zeggen dat ik mijn best heb gedaan om alle kinderen te traceren, maar dat het niet gelukt is. Daarbij moest ik dan vermelden dat mocht je je tekening herkennen dat je dan contact op kan nemen om tot afspraken te komen. Maar, zo vertelde Charlotte, je kan pech hebben en een kind met ouder treffen die zijn tekeningen niet in het spel wil hebben. In die situatie zou ik een hele oplage uit de handel moeten nemen. Ik druk mijn spellen meestal met 1000 tot 3000 stuks tegelijk. Stel je voor dat er net een nieuwe druk van 3000 stuks zou zijn op het moment dat er een klagende ouder opduikt. Dat zou echt een ramp zijn.

De kans dat dit gebeurt is bijzonder klein maar als het gebeurt is de ramp bijzonder groot. En hoe graag ik ook echte kindertekeningen wilde gebruiken, dit risico wilde ik niet lopen. Ik speelde nog met de gedachten om de tekeningen dermate te fotoshoppen dat je kunt zeggen dat je iets nieuws hebt gecreëerd. Maar of je iets nieuws hebt gecreëerd is natuurlijk discutabel en niet objectief vast te stellen. Dus ook dit idee vond ik niet veilig genoeg. Dus wat nu?

Illustrator met kinderlijke stijl

Een denkspel zonder aantrekkelijke illustraties is voor mij sowieso geen optie. Natuurlijk kon ik gewoon een volwassen illustrator tekeningen bij de tekenopdrachten laten maken. Maar dat zou gewoon niet hetzelfde zijn. Ik wilde de spontaniteit van kindertekeningen terugzien in het werk. Zou er wel een illustrator bestaan die dat kon nadoen?

Zou Pieter de juiste persoon zijn om de tekenopdrachten als een kind te maken?

Ik had geen idee wie dat zou kunnen. Mokkend ging ik door met mijn leven (hier overdrijf ik wat). Tot mijn oog op een dag viel op de what’s app profielfoto van Pieter van Dijken, een animator en videomaker waar ik wel eens mee samenwerk. Zijn profielfoto was geen foto maar een prachtig zelfportret in kinderstijl. Blijkbaar kon hij tekenen als een kind! Ik stuurde hem meteen een bericht! Toen stond mij een verrassing te wachten.

Wat was de verrassing?

Bekijk resultaten

Laden ... Laden ...

Deel 5: Daar was Pieter en niet veel later Corona

Ik had Pieter bij mij op kantoor uitgenodigd in de veronderstelling dat hij heel goed kinderlijk kan tekenen. Maar de aap kwam al snel uit de mouw. Het zelfportret op basis waarvan ik hem had uitgenodigd was helemaal geen zelfportret. Het was wel een portret van Pieter maar gemaakt door zijn dochter. Ik was erg teleurgesteld. Maar dat zag Pieter gelukkig niet en hij zei dat hij het wel zag zitten om zich door de honderden kindertekeningen die ik had verzameld te laten inspireren om als een kind te gaan tekenen.

Kinderlijke tekening van Pieter

Hij liet mij zijn eigen werk zien van tekeningen met kinderlijke kenmerken. Zoals enkele tekeningen die hij met bietensap en oploskoffie had gemaakt en toen durfde ik de samenwerking toch wel aan.

Een van de tekenopdrachten: teken nooitPieter kreeg drie onderwerpen om mee te experimenteren en uit te zoeken en ontdekken hoe hij het kinderlijke in zijn tekeningen kan laten schitteren. En hij slaagde met dat experiment. Het resultaat was verrassend kinderlijk en dat is dus absoluut een compliment! Dus werd hij de illustrator van Denktekenen!

O, wat is dit saai!

Terwijl Pieter, begin 2020, kinderlijk goed zat te tekenen ging ik aan de slag om de bijbehorende teksten en vragen goed uit te werken. Dat was nog een hele klus want ik had enorm veel vragen, opgenomen lessen, tekeningen en citaten verzameld.

Bovendien heb ik een probleem: ik vind het schrijven van eerste versies van wat dan ook super saai. Niet alleen voor educatief materiaal maar bijvoorbeeld ook voor de kinderboeken die ik geschreven heb.

Dat is niet handig voor een schrijver. De meeste schrijvers vinden het schrijven van de eerste versie juist leuk. Dan kunnen ze lekker los met hun fantasie en alles bedenken. Maar mijn probleem is dat ik altijd al alles in mijn hoofd heb uitgedacht als ik begin met schrijven. Waardoor de schrijffase dus meer het uitwerken van een soort dictaat is. Alleen ben ik dan zelf degene die gedicteerd heeft en dat dictaat staat niet op een bandje maar zit in mijn hoofd. Maar het komt op hetzelfde neer. En iets wat iemand bedacht heeft uittypen is behoorlijk saai werk. Bovendien had ik helemaal geen tijd! Want ik was tot juni volgeboekt met trainingen en filosofielessen. Dacht ik.

Corona

Zitten mensen nu wel te wachten op filosofische tekenopdrachten?Het probleem van te weinig tijd door een volle agenda met filosofielessen en trainingen werd vanzelf opgelost door Corona. Dus tijd had ik ineens genoeg. Nu de zin nog. Want Corona gaf me wel tijd, maar ook onzekerheid.

Gaat het nog zin hebben om in september een nieuw product op de markt te brengen? De boekhandels zagen hun omzet teruglopen. Mijn promotieplannen voor de NOT (een grote onderwijsbeurs) maakten nog maar weinig kans om door te gaan. Voor scholen was het al ingewikkeld genoeg om in deze tijd het basisprogramma rond taal en rekenen af te draaien. Zitten die in deze tijd wel te wachten op een nieuw denkspel? Kortom: ga ik deze investering ooit terugverdienen?

Aan de andere kant: de illustrator was al aan de gang. Een deel van de investering was dus al niet meer terug te draaien. Al zijn de illustraties natuurlijk nog maar een deel van de kosten. Want er moet ook nog een professionele redacteur naar de teksten kijken. En er moet een goede vormgever aan de slag om tekst en beeld tot een mooi geheel te maken. En dan als klapper de drukkosten nog! Bedragen ga ik niet noemen maar gemiddeld moet ik 700 exemplaren van een spel verkopen voordat ik er als uitgever zelf iets aan ga verdienen en iets terug zie voor de uren die ik erin heb gestoken. Is minimaal 700 exemplaren haalbaar in de Coronatijd?

Koffiedik kijken

Natuurlijk, ooit zal de wereld weer normaal worden. Denk ik. Hoop ik. Maar wanneer? Ik dacht verschillende wat-als-scenario’s uit. Het bleef natuurlijk koffiedik kijken. Dus luisterde ik naar mijn hart. Ik wil al twee jaar dat dit denkspel er komt. Dus het komt er gewoon.

Daarom gaf ik mijzelf een schop onder de kont en ging aan de slag met schrijven. Maar toen liep ik toch wéér tegen een probleem aan.

Wat was het probleem?

Bekijk resultaten

Laden ... Laden ...

Deel 6: de gevolgen van Corona

Behalve kopzorgen zorgde Corona er ook voor dat het spel uit 45 tekenopdrachten bestaat, terwijl mijn oorspronkelijke plan was om 50 tekenopdrachten in het spel op te nemen. Zoals je hebt kunnen lezen wilde ik al deze tekenopdrachten testen. Ik ging met dat doel twee jaar geleden van start met 66 ideeën. Veel van deze ideeën vielen af waardoor ik met te weinig tekenopdrachten zou eindigen. Daarom bedacht ik er steeds weer nieuwe bij. Uiteindelijk heb ik de afgelopen twee jaar maar liefst 81 ideeën getest. Toch was dit nog niet genoeg, want na mijn strenge selectie bleken 45 tekenopdrachten goed genoeg. Vijf minder dan gepland dus.

Dat had ik op zich wel zien aankomen, alleen ik was in de veronderstelling dat ik in de maanden maart, april, mei en juni nog nieuwe tekenopdrachten kon testen. Maar dat plan ging door Corona dus niet door. Dat was balen. Want 45 vind ik een minder mooi getal dan 50.

Dat kon ik natuurlijk eenvoudig oplossen door een paar opdrachten niet te testen en de bijbehorende kindercitaten uit mijn duim te zuigen. Maar dat is toch echt mijn eer te na. Als ik op mijn site of in mijn producten citaten gebruik, dan zijn ze áltijd echt en dat wil ik kunnen blijven zeggen. En dus zat er niets anders op dan 45 tekenopdrachten in het spel te stoppen. Ook een heel mooi aantal!

De laatste fase

Nu ik alle tekenopdrachten klaar had, was het alleen nog maar een kwestie van uitbesteden aan een redacteur, vormgever en drukker. Ik werk inmiddels met vaste mensen. Deze vind ik vaak via mijn netwerk of gewoon door te googlen. Het is altijd aan te raden om bij drie verschillende aanbieders een offerte aan te vragen. Dan krijg je een beter inzicht in de prijzen. Maar deze keuzes heb ik dus allang geleden gemaakt.

Voordat ik de tekst naar de redacteur stuurde, werden ze eerst kritisch bekeken door mijn dochter, die aan de academische pabo studeert, en mijn vriend, die als software tester als geen ander kritisch kan kijken. Na hun feedback te hebben verwerkt stuurde ik alle teksten naar redacteur Lianne Tijhaar.

Inmiddels was Pieter klaar met de illustraties. Bij elke tekenopdracht had hij drie illustraties gemaakt. Ik had dus de luxe dat ik steeds uit drie tekeningen kon kiezen. Daarom gingen we een middag – op 1,5 meter afstand van elkaar – samen zitten om bij elke opdracht de meest geslaagde tekening te kiezen.

Na het verwerken van de opmerkingen van Lianne konden de teksten en de illustraties naar de vormgever, Stefanie van Stevig Ontwerp. Zij maakte er zoals altijd weer een prachtig geheel van.

Denktekenen in het magazijnNatuurlijk moeten dan de drukproeven nog uit gepluisd worden. Dat wil zeggen speuren naar de laatste foutjes die je gek genoeg toch altijd weer vindt, ook al heb je alles al tien keer doorgelezen.

Maar op een gegeven moment moet je de knoop doorhakken en stoppen met speuren naar fouten. Na de laatste controles konden de drukbestanden naar de drukker. Dan volgt het lange wachten. Meestal een week of zes, maar dit keer kwam het spel al na vier weken van de drukker. Na een middagje sjouwen en heen en weer rijden staan ze nu allemaal klaar in mijn magazijn om verzonden te worden!

Bijvoorbeeld naar jou! Tot 1 september kun je Denktekenen nog kopen met 4,50 korting!

Insturen idee of manuscript

Behalve materialen die door Filosovaardig zelf zijn ontwikkeld gaat Uitgeverij Filosovaardig ook materialen van andere educatief ontwikkelaars uitgeven.

Heb je interessant materiaal ontwikkeld en zoek je een uitgever? Dan kun je je uitgewerkte idee of manuscript per mail insturen. Er wordt vervolgens gekeken of je product bij de visie van Filosovaardig past en commerciële potentie heeft. Je materiaal moet sowieso aan de volgende criteria voldoen:

  • Het draagt bij aan de ontwikkeling van het autonome denken van het kind
  • Het is toegankelijk en praktisch inzetbaar door de doelgroep (leerkrachten, pedagogisch medewerkers, ouders e.d.)

Productlijn Filosovaardig

Cover van DenktekenenDenktekenen, 45 tekenopdrachten die kinderen aan het denken zetten. Voorzien van denkvragen en prikkelende kindercitaten.

Denkballades, 5 prikkelende videolessen met de muzikale verteljuf Floor en filosofiejuf Fabien.

Doosje PraatprikkelsPraatprikkels, 50 filosofische vragen voor kinderen, bekroond met de Berrie Heesen Prijs 2012. Vertaald in het Japans, Engels en Duits. Meer dan 27.000 van verkocht.

Doosje PraatplaatjesPraatplaatjes, om te filosoferen met kleuters en alle andere mensen. Vertaald in het Japans.

Doosje PraattoppersPraattoppers, 30 coachkaarten voor betere gesprekken met kinderen. Met activiteitenwijzer. Herziene versie.

Denkdobbelen, geeft de fantasie van kinderen een boost! Meer dan 30 creatieve activiteiten in één spel.

Cover van Kan niet bestaat niet van Fabien van der Ham, bundel om te filosoferen met kleutersKan niet bestaat niet, verhalen en gedichten om mee te filosoferen, met uitgebreide praattips.

Deel deze pagina